De Claim Van De Alpha Erfgenamen

‘Is dat mogelijk?’ vroeg ik.
“Het is mogelijk,” zei ouderling Maris. “Er bestaat een ritueel. Gevaarlijk. Pijnlijk. Het zou de band volledig verbreken. Je zou niets meer voelen voor de drieling. Zij zouden niets meer voor jou voelen.”
De woorden raakten me harder dan ik had verwacht.
Die band had niet mogen bestaan. En hij had zeker niet zo intens mogen zijn.
Drie dagen geleden onthulde de Bloedmaan iets wat onmogelijk leek: Aiden, Rowan en Kieran zijn niet zomaar de drieling erfgenamen van de troon van de Noordelijke Pack. Ze zijn mijn voorbestemde zielsverwanten. Alle drie.
De roedel noemt het een gruwel. De Raad wil me geëxecuteerd hebben. En iemand heeft net geprobeerd me levend te verbranden terwijl ik sliep.
Maar de band zal niet breken. Elke hartslag trekt me dichter naar de drie wolven die me ooit met minachting aankeken. Aidens beschermende woede. Rowans gevaarlijke charme. Kierans stille toewijding. Ze vechten tegen de wetten van de roedel, de woede van hun vader en eeuwenoude tradities – allemaal om mij in leven te houden.
Het probleem? Ik ben nog steeds Packless. Nog steeds de dochter van de verrader. Nog steeds de zwakste schakel in een oorlog die ik niet begrijp.
Wanneer huurmoordenaars toeslaan en oude vijanden uit de schaduwen tevoorschijn komen, ontdek ik dat de veroordeling van mijn familie nooit over verraad ging. Het ging erom de enige bloedlijn het zwijgen op te leggen die het donkerste geheim van North Pack kon onthullen.
Ze wilden me dood hebben voordat ik gevaarlijk werd.
Nu ben ik verbonden aan drie Alpha’s die de wereld in brand zouden steken om mij te beschermen.
En gevaar is precies wat ik op het punt sta te worden.